W trakcie niewłaściwej eksploatacji akumulatorów kwasowych następuje ich zasiarczenie. Które z poniższych zjawisk świadczą o zasiarczeniu akumulatora:

To niepoprawna odpowiedź. Niski poziom elektrolitu wynika przede wszystkim z odparowywania wody (np. przy przeładowaniu, wysokiej temperaturze pracy, zatkanym odpowietrzniku) i braku jej uzupełniania, a nie z tworzenia się siarczanu ołowiu na płytach. Zasiarczenie może pośrednio podnosić temperaturę pracy i przyspieszać ubytek wody 1, ale samo w sobie nie jest utożsamiane z niskim poziomem elektrolitu jako objawem diagnostycznym.

To poprawna odpowiedź. Zasiarczony akumulator ma na płytach twarde kryształy siarczanu ołowiu, które zwiększają opór wewnętrzny i utrudniają przyjmowanie prądu ładowania - efektem jest wyraźny wzrost temperatury elektrolitu podczas ładowania 1. Wrzenie i silne nagrzewanie się roztworu w trakcie ładowania wskazywane jest wprost jako objaw zasiarczenia płytek 2. Dodatkowo tworzące się kryształy generują ciepło w cyklach ładowania i rozładowania, co potwierdza mechanizm nagrzewania 3.

To niepoprawna odpowiedź. Nalot (najczęściej biało-zielonkawy) na zaciskach akumulatora to korozja bieguna wywołana kontaktem z parami kwasu siarkowego, wyciekami elektrolitu lub reakcją metali zacisku i klemy. Jest to zjawisko powierzchniowe, dotyczące końcówek zewnętrznych, a nie procesu chemicznego zachodzącego na płytach ołowiowych wewnątrz ogniw, który definiuje zasiarczenie.