Wywołanie DSC (Digital Selective Calling) to nie rozmowa, tylko krótka cyfrowa wiadomość, którą radiotelefon składa z kilku pól i wysyła w eter jednym impulsem. Ogólną ideę systemu, kanał 70 i rolę DSC w GMDSS opisuje materiał System DSC - Digital Selective Calling. Tutaj zaglądamy do środka samego wywołania. Na egzaminie SRC padają cztery konkretne pytania o jego budowę: jaką modulacją nadaje się DSC w paśmie VHF, ile trwa pojedyncze wywołanie, jak wyglądają poprawne adresy numeryczne statku, grupy i stacji nadbrzeżnej oraz co określa pole kategorii. Każdej z tych kwestii poświęcona jest osobna sekcja.

Modulacja DSC

Każdy nadajnik radiowy wytwarza falę nośną i zmienia jedną z jej cech w rytm przesyłanej informacji. Do wyboru są trzy cechy: amplituda, częstotliwość i faza. W morskim radiotelefonie VHF informację niesie kąt sinusoidy, czyli jej częstotliwość lub faza, a nie jej wysokość. Dotyczy to zarówno zwykłej fonii, jak i wywołań cyfrowych.

Sygnał DSC w paśmie VHF nadawany jest z modulacją fazy. Widać to w oznaczeniu klasy emisji wywołania DSC na kanale 70: G2B. Pierwsza litera, G, oznacza właśnie modulację fazy, a cyfra 2 na drugiej pozycji mówi, że przesyłana jest informacja cyfrowa, a nie analogowa mowa. Fonia w tym samym radiotelefonie to G3E - ta sama modulacja fazy, ale z sygnałem analogowym. Szczegółowy odczyt kodów emisji znajdziesz w materiale Fala nośna, modulacja i emisja G3E.

Dlaczego faza, a nie amplituda? Większość zakłóceń radiowych zniekształca przede wszystkim amplitudę odbieranego sygnału. Odbiornik, który odczytuje informację z fazy, jest na takie zakłócenia znacznie mniej wrażliwy, a w przypadku DSC to kluczowe - jeden przekłamany znak może zmienić numer adresata albo kategorię wywołania.

AM i impulsowa

W pytaniu o modulację DSC pojawiają się dwie odpowiedzi, które opisują istniejące techniki, ale nie tę stosowaną na kanale 70:

  • Modulacja amplitudy w morskim paśmie VHF nie jest używana ani do fonii, ani do DSC. Sygnał z informacją zapisaną w amplitudzie jest podatny na zakłócenia, więc nie nadaje się do niezawodnego przesyłania krótkiej paczki danych.
  • Modulacja impulsowa polega na wysyłaniu krótkich impulsów energii i jest charakterystyczna dla radaru. DSC nie wysyła impulsów radarowych, tylko ciąg danych cyfrowych w wąskim kanale radiotelefonicznym.

Czas trwania

Pojedyncze, kompletne wywołanie DSC w paśmie VHF to bardzo krótka paczka danych. Trwa około pół sekundy, a dokładniej mieści się w przedziale od 0,45 s do 0,63 s. Dla operatora brzmi to jak krótki "zgrzyt" na kanale 70 - całe wywołanie, z adresem, kategorią i identyfikatorem nadawcy, jest gotowe, zanim zdąży wybrzmieć jedno słowo.

Rozrzut między dolną a górną granicą wynika z tego, że różne rodzaje wywołań zawierają różną liczbę pól. Wywołanie z dodatkowymi informacjami, na przykład z pozycją, jest nieco dłuższe niż proste wywołanie indywidualne, ale każde z nich pozostaje w okolicy pół sekundy.

MF/HF dla porównania

To samo wywołanie DSC nadawane w pasmach fal średnich i krótkich (MF/HF) trwa wielokrotnie dłużej, bo dane przesyłane są tam znacznie wolniej. Pojedyncze wywołanie na MF/HF zajmuje kilka sekund - typowo od około 5 do 7 sekund. Stąd bierze się pułapka egzaminacyjna:

  • Przedział 6,2 s - 7,2 s to rząd wielkości właściwy dla DSC na MF/HF, a nie na VHF. Kto zapamiętał "kilka sekund", ten pomylił pasma.
  • Przedział 3 s - 4 s nie pasuje do żadnego z pasm. Jest za długi jak na VHF i za krótki jak na MF/HF, więc nie opisuje żadnego rzeczywistego wywołania DSC.

Prosta reguła: VHF - ułamek sekundy, MF/HF - kilka sekund.

Adres MMSI

Każde wywołanie DSC, które nie jest skierowane do wszystkich stacji, zawiera adres, czyli numer identyfikacyjny odbiorcy. Podstawą jest MMSI (Maritime Mobile Service Identity) - dziewięciocyfrowy numer przydzielany stacji. Pierwsze cyfry identyfikatora zawierają MID (Maritime Identification Digits), czyli trzycyfrowy kod kraju. Dla Polski MID to 261, a na przykład 232 należy do Wielkiej Brytanii.

To, gdzie w numerze stoi MID i ile zer go poprzedza, mówi, do jakiego rodzaju stacji kierowany jest adres:

Rodzaj adresuWzórPierwsze cyfryPrzykład z egzaminu
pojedyncza stacja statkowaMIDXXXXXXod razu MID (cyfra różna od zera)2610010210
grupa statków0MIDXXXXXdokładnie jedno zero, potem MID0261011430
stacja nadbrzeżna00MIDXXXXdokładnie dwa zera, potem MID0023200180

W pytaniu egzaminacyjnym wszystkie adresy mają po 10 cyfr. Wynika to z tego, że w polu adresowym DSC dziewięciocyfrowy identyfikator uzupełniany jest zerem na końcu. Dla egzaminu ważniejsza od tego szczegółu jest prosta obserwacja: wszystkie trzy poprawne adresy mają tę samą długość. Zera na początku nie są dopisywane ponad liczbę cyfr - zajmują miejsca w numerze i "przesuwają" MID w prawo.

Jak czytać przykłady

Rozłóżmy poprawny zestaw na części:

  • 2610010210 zaczyna się od 261, czyli od polskiego MID, bez żadnego zera na początku. To adres pojedynczego statku.
  • 0261011430 ma jedno zero, a zaraz po nim polski MID 261. To adres grupy statków.
  • 0023200180 ma dwa zera, a po nich MID 232. To adres stacji nadbrzeżnej.

Błędne adresy

Pozostałe zestawy w pytaniu mają poprawny adres statku, a psują adres grupy lub stacji nadbrzeżnej. Najszybciej wyłapiesz błąd, licząc zera na początku i cyfry w całym numerze:

  • 00261011450 jako adres grupy ma dwa zera zamiast jednego, a przy tym 11 cyfr zamiast 10. Dwa zera wskazywałyby stację nadbrzeżną, więc jako adres grupy jest niepoprawny.
  • 023200180 jako adres stacji nadbrzeżnej ma tylko jedno zero i zaledwie 9 cyfr. Jedno zero to wzór grupy, a nie stacji nadbrzeżnej.
  • 00023200150 jako adres stacji nadbrzeżnej ma trzy zera i 11 cyfr. Dodatkowe zero przesuwa MID o jedno miejsce, więc numer nie pasuje do wzoru 00MID.

Wniosek: poprawny jest tylko zestaw, w którym statek zaczyna się od MID, grupa od jednego zera, stacja nadbrzeżna od dwóch zer, a wszystkie trzy adresy mają jednakową długość.

Kategoria DSC

Wywołanie DSC jest zbudowane z kolejnych pól, z których każde ma swoją, ściśle określoną rolę. W uproszczeniu wyglądają one tak:

  1. Rodzaj wywołania (format specifier) - mówi, do kogo w ogóle kierujemy wywołanie: do wszystkich stacji, do grupy, do stacji w określonym obszarze geograficznym czy do jednej, konkretnej stacji.
  2. Adres - numer odbiorcy, czyli MMSI statku, grupy lub stacji nadbrzeżnej albo opis obszaru geograficznego.
  3. Kategoria - określa priorytet wywołania.
  4. Identyfikator nadawcy - własny MMSI stacji wywołującej.
  5. Dalsze pola - na przykład proponowany kanał roboczy lub pozycja.

Pole kategorii definiuje więc priorytet sekwencji wywoławczej. Przyjmuje jedną z czterech wartości, uporządkowanych od najważniejszej:

  • Distress - niebezpieczeństwo,
  • Urgency - pilność,
  • Safety - bezpieczeństwo,
  • Routine - korespondencja rutynowa.

Od kategorii zależy, jak odbiornik potraktuje wywołanie: jakim alarmem dźwiękowym je zasygnalizuje i w jakiej kolejności operator powinien je obsłużyć. Radiotelefon wyświetla kategorię jako osobny parametr odebranego wywołania, a operator przy nadawaniu wybiera ją niezależnie od adresu i rodzaju wywołania. Jak w praktyce wygląda wywołanie o najwyższym priorytecie, opisuje materiał Alarmowanie w niebezpieczeństwie przez DSC.

Kategoria a adres

Na egzaminie kategoria jest celowo mieszana z dwoma sąsiednimi polami. Pomaga zadanie sobie trzech pytań:

  • Do kogo? - odpowiada adres. Numer stacji wywoływanej, grupy albo obszar geograficzny siedzi w polu adresowym, a nie w kategorii. Dlatego "adres sekwencji wywoławczej" to inne pole.
  • Jakiego rodzaju odbiorca? - odpowiada rodzaj wywołania (format specifier). To on rozstrzyga, czy wywołanie jest do wszystkich, do grupy, do obszaru, czy indywidualne. "Zastosowany rodzaj adresu" też nie jest więc kategorią.
  • Jak ważne? - odpowiada dopiero kategoria.

Adres, rodzaj wywołania i kategoria to trzy niezależne parametry. Możesz wysłać wywołanie rutynowe do pojedynczego statku albo wywołanie bezpieczeństwa do wszystkich stacji. Operator ustawia każde z tych pól osobno.

Co zapamiętać

  • DSC w paśmie VHF nadawane jest z modulacją fazy - klasa emisji G2B (G - modulacja fazy, 2 - informacja cyfrowa). Nie z modulacją amplitudy, która jest podatna na zakłócenia, i nie z impulsową, która należy do radaru.
  • Pojedyncze, kompletne wywołanie DSC na VHF trwa 0,45 s - 0,63 s, czyli około pół sekundy. Wartości rzędu 6,2-7,2 s dotyczą wolniejszego DSC na MF/HF, a 3-4 s nie pasuje do żadnego pasma.
  • Adresy DSC rozpoznajesz po zerach na początku: statek - od razu MID, grupa - jedno zero i MID, stacja nadbrzeżna - dwa zera i MID. Wszystkie poprawne adresy mają tę samą długość; dodatkowe lub brakujące zero psuje adres.
  • MID Polski to 261; przykładowy MID 232 należy do Wielkiej Brytanii.
  • Pole kategorii określa priorytet wywołania: Distress, Urgency, Safety, Routine. Adres mówi "do kogo", rodzaj wywołania - "jakiego typu odbiorca", a kategoria - "jak ważne".