To odpowiedź niepoprawna. Numer seryjny radiotelefonu VHF to wewnętrzne oznaczenie producenta urządzenia i nie ma żadnego znaczenia w łączności radiowej. Do identyfikacji stacji statkowej w fonii służą znak wywoławczy lub nazwa statku, a w łączności cyfrowej dodatkowo numer MMSI.

To odpowiedź niepoprawna. Nazwa armatora lub właściciela statku to dana rejestrowa albo handlowa i nie stanowi tożsamości radiowej stacji. W łączności używa się nazwy statku, znaku wywoławczego lub numeru MMSI, a nie danych właściciela.

To odpowiedź błędna. Znak wywoławczy stacji statkowej jest identyfikacją używaną w łączności radiotelefonicznej niezależnie od jej kategorii - zarówno w korespondencji publicznej, jak i w wywołaniach w niebezpieczeństwie, pilnych oraz bezpieczeństwa. W procedurach MAYDAY na kanale 16 podaje się właśnie „nazwę, znak wywoławczy lub inny znak rozpoznawczy” stacji 1. Zawężenie do „jedynie publicznej” jest więc nieprawdziwe 2.

To odpowiedź błędna. W cyfrowym wywołaniu selektywnym DSC stację identyfikuje 9-cyfrowy morski numer identyfikacyjny MMSI, a nie znak wywoławczy - Regulamin wprost wskazuje MMSI jako identyfikację przy zawiadomieniach wysyłanych przez DSC 1. Znak wywoławczy pojawia się natomiast w procedurach głosowych (radiotelefonicznych) 2.

To odpowiedź błędna. MMSI jest identyfikatorem stosowanym w łączności cyfrowej - w cyfrowym selektywnym wywołaniu (DSC), AIS i radiopławach awaryjnych - a nie w łączności radiotelefonicznej (głosowej) 1. W korespondencji głosowej używa się nazwy statku lub znaku wywoławczego; MMSI może być tam co najwyżej podane słownie jako znak rozpoznawczy, ale nie jest to identyfikacja „łączności radiotelefonicznej”.

To odpowiedź błędna, ponieważ jest zawężona. MMSI adresuje w DSC nie tylko statki, ale także stacje brzegowe (MID poprzedzony dwoma zerami) 1, więc identyfikacja działa również w relacji statek - stacja nadbrzeżna, a nie „jedynie między statkami”. Numer jest przydzielany całemu wyposażeniu uczestniczącemu w GMDSS 2.

To jest błędna odpowiedź. Znak wywoławczy nie jest nadawany przez właściciela jednostki - jest to identyfikator urzędowy, przydzielany przez administrację krajową (w Polsce UKE) z puli międzynarodowych serii przypisanych danemu państwu przez ITU. Armator nie ma prawa samodzielnie tworzyć ani zmieniać znaku wywoławczego swojej jednostki.

To jest błędna odpowiedź. Znak wywoławczy służy jako uniwersalny identyfikator stacji statkowej we wszystkich rodzajach łączności - rutynowej, bezpieczeństwa, pilnej i alarmowej. W Regulaminie znak wywoławczy jest wprost wymieniany jako identyfikator stacji także w procedurach alarmowych, np. w potwierdzeniu odbioru MAYDAY 1. Ograniczanie go „tylko do łączności bezpieczeństwa” jest sprzeczne z jego funkcją.

Odpowiedź błędna. Wymienione kombinacje (GD, SZ, KO, PL, EU) nie są przydzielone Polsce w międzynarodowej tablicy serii znaków wywoławczych. Skróty typu GD czy KO to co najwyżej oznaczenia portów lub miast, a nie prefiksy znaków wywoławczych stacji statkowych. Prefiks EU jest przydzielony Białorusi, a nie Polsce.

Odpowiedź błędna. Znaki wywoławcze stacji statkowych nie są tworzone według schematu „PL + cyfra”. Polsce przydzielono serie liter i liter z cyframi określone w międzynarodowej tablicy prefiksów (art. 19 Regulaminu Radiokomunikacyjnego), a nie ciąg PL1-PL9. Sekwencja PL nie występuje w polskich seriach dla służby ruchomej morskiej.