Satelity LEOSAR (Low Earth Orbit)
LEOSAR to satelity COSPAS-SARSAT na niskiej orbicie polarnej, które przelatują nad Ziemią i „zamiatają" ją pasami. Dzięki temu dają globalne pokrycie, ale nie są cały czas nad Tobą.
Najważniejsze fakty
- Orbita: niska, biegunowa
- Wysokość: ~1000 km
- Okres obiegu: ~100 min
- Prędkość: ~7,9 km/s
- Czas „widzenia" pławy: ~15 min
- Dokładność lokalizacji: ~3 Mm / 5 km
- Możliwe opóźnienie alarmu: do ~1,5 h (bo trzeba poczekać na przelot)
Jak LEOSAR znajduje radiopławę
LEOSAR może ustalić pozycję na 2 sposoby:
1. Doppler
Satelita leci szybko, więc częstotliwość sygnału z pławy „przesuwa się" (efekt Dopplera) → z tego da się wyliczyć pozycję.
Wniosek: pława nie musi mieć GPS, żeby dało się ją zlokalizować.
2. GPS z pławy
Jeśli pława nadaje pozycję, LEOSAR może ją potwierdzić/zweryfikować.
Dlaczego to jest globalne, ale nie natychmiastowe?
Globalne
Bo orbity są biegunowe → satelity przelatują nad każdym rejonem Ziemi.
Nie natychmiastowe
Bo satelita:
- nie widzi naraz całej Ziemi,
- może akurat nie być nad Twoim rejonem,
- albo nie widzieć stacji naziemnej w danym momencie.
Stąd opóźnienie alarmowania czasem do ~1,5 godziny.
Plusy i minusy
Plusy:
- globalne pokrycie,
- małe wymagania co do mocy sygnału pławy,
- lokalizacja nawet bez GPS (Doppler).
Minusy:
- możliwe opóźnienie (czekasz na przelot),
- satelita widzi pławę tylko krótko (~15 min).
Jak działa lokalizacja metodą Dopplera
Dane wejściowe systemu
Radiopława:
- nadaje sygnał o stałej, znanej częstotliwości (np. 406 MHz),
- stoi w jednym miejscu (w przybliżeniu).
Satelita:
- porusza się bardzo szybko po znanej orbicie,
- dokładnie wie:
- gdzie jest w każdej sekundzie,
- z jaką prędkością się porusza.
W trakcie przelotu
Częstotliwość odbieranego sygnału nie jest idealnie stała:
- na początku przelotu: jest nieco wyższa,
- w punkcie największego zbliżenia: jest dokładnie nominalna,
- po minięciu radiopławy: jest nieco niższa.
Ta zmiana:
- jest ciągła,
- ma konkretny kształt w czasie.
Dlaczego to wystarcza do wyznaczenia pozycji
Bo:
- orbita satelity jest znana,
- prędkość satelity jest znana,
- częstotliwość nadawania pławy jest znana.
System naziemny:
- zapisuje jak częstotliwość zmienia się w czasie,
- porównuje to z możliwymi położeniami pławy na Ziemi,
- wybiera to położenie, dla którego przebieg zmian częstotliwości idealnie pasuje.
Efekt: powstaje linia możliwych pozycji



